कविता शिर्षक -रोज नवेच मरण (अष्टाक्षरी)
-------------------------------------------------------------------
रीन काढून बियाणं
काळ्या मातीत पेरलं
वाट थेंबाची पाहता
सालं यंदाही सरलं
पीक मशागतीसाठी
दाम किती मी घातले
राब राबूनिया त्यात
प्राण किती मीओतले
रास धान्याची मुठीने
आली माझ्या पदरात
खर्च निघावा कशाने
गेले पडक्या भावात
किती खपून राबून
सालभर या मातीत
घाम सारा जिरवून
काय उरले हातात
घट्टे हाताला पडले
सल सलते उरात
कोण ठरविला भाव
बसूनिया त्या ए.सी.त
कसे जगावे बळीने
गांडू शासन धोरण
शेतकरी भोगतोया
रोज नवेच मरण
- सिद्धेश्वर इंगोले
परळीवै.जि.बीड
9561204691

Dhirajkumar B Taksande
Dhirajkumar Taksande
शेतकरी भोगतोया
रोज नवेच मरण...
बढिया कविता.....!!!
कविता
ravindradalvi
अप्रतिम कविता इंगोले सर
उत्तम कविता
मुक्तविहारी
अत्यंत उत्तम कविता आहे !
प्रवेशिकेचे मनपूर्वक स्वागत.
गंगाधर मुटे
प्रवेशिकेचे मनपूर्वक स्वागत. अभिनंदन....!
*congrats* :congrats: