माझी गझल निराळी

घे मशाली

शासनाच्या सवे मेघही पांगले
कास्तकारा तुझे दैवही बांधले

कोण देतो तुझ्या पाय पोटावरी
का कळेना तुला नेमके चांगले

तेच झाले तुझे आज मारेकरी
काल पायापुढे जे तुझ्या रांगले

झोप आली तुला जागता जागता
त्याच पायी तुझे दैन्यही लांबले

काय अपराध माझा कळेना मला
सांग जे कष्टले तेच का गांजले

इंडियाच्या गुलामीत ताजी सुखे
भारताच्या घरी का शिळे रांधले

पारतंत्र्यात स्वातंत्र्य धास्तावले
सैनिकांनो वृथा रक्त का सांडले

घे मशाली अभय आज हातामधी
का असे शस्त्र खुंटीवरी टांगले

प्रकाशात शिरायासाठी

ओढते रात, अमावास, फ़िरायासाठी
दे जरा हात, प्रकाशात, शिरायासाठी

काढली स्वत्व, बघायास, स्वत:ची सेल्फ़ी?
टाक फाडून, अहंभाव, जिरायासाठी

तुला दिसणार, कशा सांग, सुगंधी जखमा?
तूच ये आज, उभे हृदय, चिरायासाठी

ही कडा सर्द, तरी गर्द, फुलांची वस्ती
ठाकते ताठ, तुफानास, विरायासाठी

तामसी ताज, दगाबाज, निघाला म्हणुनी
काढतो रोज, अभय पोट, किरायासाठी

- गंगाधर मुटे 'अभय'
-----------------------------

अंकूर वाङ्मय पुरस्कार - २०१३

’माझी गझल निराळी’ गझलसंग्रहाला यंदाचा

स्व. सुरेश भट स्मृती गझल पुरस्कार