अखिल भारतीय शेतकरी साहित्य चळवळ उपक्रम आयोजित
विश्वस्तरीय ऑनलाईन लेखन स्पर्धा -2026
पद्य लेखन स्पर्धा- 2026
विषय - शेती
गेय रचना /गीत
दिनांक- 19 -11-2026
शीर्षक - दुष्काळ
कुत्रं ना खाये असे, हाल केले दुष्काळानं
सांगा कसं जगायचं, दुनियेच्या पोशिंद्यानं ?
||धृ ||
मिरगामंधी मस्त पानी येतं होता वरनं,
तूर सोयाबीनचं करून टाकलं पेरनं
अईन वक्ताले दडी मारली बुवाऱ्यानं ||१||
हिरव्या शेंगामंधी, नाही भरला दाना
साऱ्या शेंगा पोचट, मोडला बळीचा कणा
सरकार वाजवे कर्जमाफीचं तुनतुनं ||२||
पिकलं नाही काही, होईन उपासमार
चारा धुंडू धुंडू सारे जनावरं बेजार
नाले विहिरी कोरड्या,सांगा भागन कशी तहान ||३||
मायबाप सरकारनं, करावा थोडा विचार,
जगाचा पोशिंदा होऊ देऊ नये लाचार
नकोच आश्वासने, द्यावे भरघोस अनुदान ||४||
सौ सुरेखा बोरकर
नागपूर
९४२००१४६७२

प्रतिसाद (1)
संवेदनशील आणि रोखठोक आविष्कार
डॉ. मीरा पंडित
खूपच परखड आणि हृदयस्पर्शी रचना! कवयित्री सौ. सुरेखा बोरकर यांनी दुष्काळाची भीषणता आणि त्यामुळे हतबल झालेल्या बळीराजाची व्यथा अत्यंत प्रभावी आणि अस्सल ग्रामीण बोलीतून मांडली आहे.
या कवितेची काही खास वैशिष्ट्ये मनाचा ठाव घेतात:
• अस्सल वऱ्हाडी/ग्रामीण बोलीचा गोडवा: "मिरगामंधी", "बुवाऱ्यानं", "अईन वक्ताले" यांसारख्या मातीतील अस्सल शब्दांमुळे कवितेला एक जिवंतपणा आणि नैसर्गिक लय प्राप्त झाली आहे.
• प्रभावी ध्रुवपद आणि परखड प्रश्न: "सांगा कसं जगायचं, दुनियेच्या पोशिंद्यानं ?" हा ध्रुवपदातील प्रश्न थेट काळजाला भिडतो आणि संपूर्ण समाजव्यवस्थेला अंतर्मुख करायला लावतो.
• दुष्काळाचे वास्तववादी चित्रण: पोचट शेंगा, चारा-पाण्यासाठी बेजार झालेली जनावरे आणि कोरड्या पडलेल्या विहिरींचे वर्णन डोळ्यांसमोर दुष्काळाचे विदारक चित्र हुबेहूब उभे करते. शेवटच्या कडव्यातून केलेली ठोस मदतीची मागणी कवितेला अधिक अर्थपूर्ण बनवते.
एकंदरीत, ही कविता केवळ शब्दरचना नसून जगाच्या पोशिंद्याच्या व्यथांना वाचा फोडणारा एक अत्यंत संवेदनशील आणि रोखठोक आविष्कार आहे. इतक्या सुंदर रचनेबद्दल कवयित्रींचे मनःपूर्वक अभिनंदन!