baliraja

मग हव्या कशाला सलवारी ?

भरजरी शालू जुनाट झाले
फेकुनी द्या त्या नववारी
कम्फ़रटिबल त्या मस्त बिकिन्या
मग हव्या कशाला सलवारी ?

नको रुढी, रिवाज नको ते
परंपरागत तर नकोच बाई
ढीगभर कपडे वापरल्याने
वाढत गेली महागाई
कराल जर का माझा अनुनय
स्वस्ताई येईल घरोघरी ....!

टकमक बघू द्या बघणार्‍यांना
आपल्या बापाचे काय जाते ?
नेत्रसुख घेऊ द्या घेणार्‍यांना
सुखावू द्या मस्त नयनपाते
टीका करती जुनाट जन ते
नव्या युगाची मी नारी ...!

स्तोम कशाला या कपड्यांचे
म्हणोत काही मेले बापडे
जर का असती देवाची इच्छा
जन्मलो नसतो नेसून कपडे ?
स्वस्त बिकिनी मस्त बिकिनी

पराक्रमी असा मी

माझ्या मनात नाही, कसलाच भेद येतो
पोटात भूक त्याच्या, जेवून मीच घेतो

ना लोभ, मोह, माया, नाहीच लालसाही
उष्टे, जुने-पुराणे वाटून दान देतो

प्रेमात सावलीच्या सूर्यास पारखा मी
अंधारही अताशा संगे मलाच नेतो

फिर्याद ही जरासी घेऊन आज येता
कैवार रक्षणाचा खुर्चीत का दडे तो?

उच्चांक गाठताना बेबंद धूर्ततेचा
उंटीणिला शिडीने चंगून चुंबते तो

ना साम्यवाद रुजला, नाही समाजवादी
बस धन्यवाद केवळ का अभय आवडे तो?

गंगाधर मुटे

………………………………………
चंगने = चढणे (वृत्त - आनंदकंद )
………………………………………

प्राक्तन फ़िदाच झाले प्राक्तन फ़िदाच झाले यत्नास साधताना मोती पुढ्यात आले वाळूस गाळताना शोधात भाकरीच्या निम्मी हयात गेली स्वप्नेच वांझ झाली तारुण्य जाळताना हलक्याच त्या हवेने का कोसळून जावा ? हेका उगीच होता तो स्तंभ बांधताना पिकल्या फ़ळास नाही चिंता मुळी मुळीची दिसलेच ना कधीही हितगूज सांगताना द्रव्यापुढे द्रवीतो का कायदा म्हणावा? नेमस्त गांजलेले कानून पाळताना आता ’अभय’ जगावे अश्रू न पाझरावे आशेवरी निघावे ही वाट चालताना गंगाधर मुटे ................................................ (वृत्त - आनंदकंद )