एकदासं तू मरणं देगा
( राग - पुरिया धनश्री )
एकदासं तू मरणं देगा
रोज उली उली मरतो देवा...
थकलो बाप्पा या जगण्याले
जन्म शेतकरी नोको रे बावा...//धृ//
शेतकऱ्यांचं जगणं अवघड
मरणं झाल सोप्पं...
शासन उठलं जीवावरती
तू बी करतो घात...
फासावरती लटकून मेले
हिशेब त्यायचा ठेवा...
जन्म शेतकरी नोको रे बावा //१//
कपट पणानं बळी घेतला
राजाच्या माह्या...
युग-युग सरले, नाई सरली
कपटी वामनाची साया...
कोणीतरी गा आमच्या मांगची
ईडा पिडा नेवा
वंश बळीचा नकोस देवा
करतो रे धावा // २ //
कर्जा पाई कवासं नाई
सातबारा sss कोरा...
डोऱ्या मदल्या थांबत नाई
कवास वायत्या धारा...
तुवा बी पाणी कवा बी येते
वावर कसा पिकावा...
जन्म शेतकरी नोको रे बावा //३ //
शराप का वरदान आमाले
बळीराजाचं नाव...
भरता काई भरतसं नाई
वैतागाचे घाव...
दोन बांबु चौदा कांबीनं
राखड होते देवा...
गरीब राहो शिरीमंत दोनी
जाते आल्या गावा //४//
सुनिल बावणे - निल
बल्लारपुर, चंद्रपूर

प्रवेशिकेचे मनपूर्वक स्वागत.
गंगाधर मुटे
प्रवेशिकेचे मनपूर्वक स्वागत. अभिनंदन....!


लेखन छान
समीक्षक
लेखन छान आहे.
रचना छान आहे सर आपण
RANGNATH TALWATKAR
रचना छान आहे सर आपण शेतकऱ्यांचं दुखणं रेखाटलय त्याच सोबत जर शेतकऱ्यांमध्ये नवचैतन्य निर्माण करणाऱ्या ओळी असत्या तर आणखीनच भर पडला असता,
माझ्यामते हा विषय निवडण्याचा जो उद्देश आहे तो म्हणजे पूर्वी असलेले शेतकऱ्यांचे जीवन बळीला कपटाने मारणे आणि आजही सरकार तेच करत आहे तेव्हा कैवारी तरी होते आज मात्र परिस्थिती उलट आहे कारण शेतकरी पाहिजे त्या प्रमाणात जागरूक नाही म्हणून आपले लेखन हे शेतकऱ्यांना जागरूक करणारे असावे असे मला वाटते,साहित्य भूतकाळाची दखल घेत वर्तमान मांडून भविष्याचे स्वप्ने साकार करणारी असावी