जगणं म्हणजे निखळ बुजगावण्यागत जगणं नाही त्यात मानवी भावभावनेसह काहीएक मात्रेत अवखळ आडवळणे येत जातात त्यात माणूस घडत-बिघडत जातो. कोण कोणत्या मार्गावर जाऊन घडेल अन कोण बिघडेल याची शाश्वती नसतेच. मात्र ज्यांची नाळ एका मोठ्या परंपरेशी जोडली गेलेली असते त्यांची घडण्याची सुद्धा एक परंपराच पहायला मिळते. तोच धागा घेऊन विणले जाते ते भलेमोठे वंशपरंपरागत जगण्याच्या रीतीचे जरतारी प्रमाणशीर पटच..! त्याच पटावरील काही लोकांची गाथा अन व्यथा आपल्याला नजरेस पडते; त्या गाथेची अन व्यथेची सरमिसळ आपल्या जाणिवा जागृत करते.