मराठी गझल
मीच येथे हरवलेला
मी तुला शोधू कशाला
भार माझा तोलतो मी
साध तू त्या शंकराला
चांदने मज राखते अन
झोप येते की उश्याला
कोण आहे कोण नाही
जन्म देते उद्भवाला
बारस्याला अर्थ नाही
पाहतो मी आपल्याला
शेत माझे राखतो मी
अन्न पाणी मिळवण्याला
जीव माझा तो तुझा ही
एक आहे रे समेला
