कविता :- मातीतल्या बियाला
साधाच प्रश्न केला मातीतल्या बियाला
का? उगतोस बाबा पुन्हा इथे मरायला
उगलास की, येतो अंगावर काटा
रात्र रात्र लागत नाही
डोळ्याला डोळा
कितीही पेरलं तरी
हाती फक्त बोळा
ईथे माझेच मला उमजत नाही
त्यात तुझा घोर
भरवश्यावर तुझ्या
अजून उजवली नाही पोर
सांभाळतांना तुला
भरडला जातोय मी
अस्मानी सुलतानी शुक्लकाष्ठाने
एवढे करूनही जगला वाचलास की
टपूनच असतात लांडगे
कळपा कळपाने
मग पोटच्या गोळ्याची पाहून तगमग
माझाही सुटतो धीर,
अन् तू कमावता होण्याच्या आशेवर, कोसळते वीज
तेव्हा ऐक माझं
रहा गपगुमान पडून
होऊ दे बोंबाबोंब
उसळू दे आगडोंब
तसही तुझं कोण करतं मोल
जो तो लावतो तुझी बोली
बिनभावांनच साजरी करावी लागते इथे
दिवाळी अन् होळी
तेव्हा, हो बिनधास्त, एखाद्या निष्पाप पाखराच्या चोचीतला दाना
सांगू दे त्याला, तुझ्या न येण्याची कहाणी जगाला
येऊ दे, तुझी आत्महत्या रोखल्याचं पुण्य फळाला
रवींद्र अंबादास दळवी नाशिक

का? उगतोस बाबा इथे मरायला..
Dr. Ravipal Bh…
का? उगतोस बाबा इथे मरायला..
Dr. Ravipal Bh…
अतिशय छान आणि तितकीच हळवी अशी कविता..
Dr. Ravipal Bh…
बढिया! खूप छान कविता रवींद्र सर
Dhirajkumar Taksande
निष्पाप पाखराच्या चोचीतला दाना सांगु दे त्याला
तुझ्या न येण्याची कहानी जगाला
प्रवेशिकेचे मनपूर्वक स्वागत.
गंगाधर मुटे
प्रवेशिकेचे मनपूर्वक स्वागत.
अभिनंदन....! *congrats* :congrats:
मातीतल्या बियाला
ravindradalvi
खूप खूप आभार भारशंकरसर आणि
धीरजकुमार ताकसांडे सर
खूपच छान कविता सर
Rajesh Jaunjal
खूपच छान कविता सर
राजेश नारायण सर खूप खूप आभार
ravindradalvi
राजेश नारायण सर खूप खूप आभार