वारसा

कंटाळून कर्जाला बाप एड्रीन पेउन मेला
धुरजड बंडीचा जु मानेवरती टाकून गेला

भुईसपाट शेतीत डोंगर कर्जाचा निंघाला
वारसाहक्कान नशीबी त्यास बहाल केला

पहिल्या दुष्काळात सुख लागले पळायला
कुणी म्हटले याला अनुवांशीक रोग झाला

आपल्या शस्त्रांना भाग पडले विकायला
आशेवर जगण्याशिवाय उपाय ना राहिला

व्यवस्थेचा ढग तर विनाकारण गडगडला
अश्रुलाही स्वार्थ्यांनी स्वतः साठीच राखला

बापा प्रमाणे आता मीही आलो खपायला
असा हा वारसा नको कुणासाठी जपायला